🜁 De Spiegel
Een boek om niet snel doorheen te gaan, maar blad voor blad bij te blijven.
Herinner je het nog?
Weet je nog hoe het voelde toen de wereld nieuw was?
Toen je niet wachtte tot iemand zei wat mocht? Je deed het gewoon. Je probeerde. Je viel. Je lachte. Je stond weer op.
Een kind vraagt niet om toestemming om te groeien. Het reikt, ontdekt, en verandert de wereld zonder plan of bewijs.
Want als kinderen nooit hadden durven proberen, liepen wij nu nog op handen en knieën in luiers.
Er was een tijd dat jij ook zo was. Niet geleid door moeten, maar gedragen door moed. Door nieuwsgierigheid in plaats van regels. Door doen in plaats van volgen.
Dit blad wil je niet iets leren. Het wil je iets laten herinneren. Niet van toen maar van iets dat nog steeds in jou leeft.
Sleutels waren ooit mysterie.
Nu zijn ze routine.
Toen je klein was, kon je ze minutenlang bekijken.
Geen haast alleen vragen. Metaal. Gewicht. Geluid.
De wereld zat erin, zonder dat je wist hoe.
Nu hangen ze aan je hand zoals agenda’s hangen aan je dag.
Je kijkt naar je horloge niet omdat je iets wilt,
maar omdat je iets moet.
Dezelfde sleutels die ooit deuren van verwondering openden,
sluiten vandaag woningen, deadlines, verplichtingen.
Misschien is dit geen verlies.
Misschien is het alleen vergeten.
Maar ergens heel stil weet je nog
dat sleutels niet gemaakt zijn om je vast te zetten,
maar om iets open te maken.
Tussen twee ademhalingen
Tussen de ene gedachte en de volgende zit een kleine opening.
Je merkt haar bijna nooit op, omdat je gewend bent altijd onderweg te zijn.
Maar daar, precies daar, valt alles heel even stil.
In die stilte hoef je niets te bewijzen. Je bent niet je lijstje, niet je agenda, niet je verhaal.
Misschien is dit blad alleen maar een uitnodiging om één keer diep in te ademen en te voelen wat blijft als alle ruis wegvalt.
Als niemand kijkt
Wie ben je wanneer niemand iets van je verwacht?
Als er geen publiek is, geen scherm, geen lijst met taken die roept?
Misschien merk je dan dat je zachter praat. Langzamer loopt. Meer ziet.
Dit blad vraagt niets terug. Het is een lege stoel naast je, waar je even naast mag gaan zitten.
Blijf hier zo lang je wilt. Wanneer je verder bladert, neem je alleen mee wat echt van jou is.